Wandelen in en rond Tielt

Picknick met het gezin op de Poelberg

Meidoornhagen, enorme eiken, wat beuken en oude wilgen kleuren de flanken van de Poelberg. Op de 45 meter hoge heuvel krijg je een 360° - panorama. Waar ooit boerenzonen- en dochters school liepen bij de Zusters van ’t Geloof huist nu een gezellige brasserie en een permanent geopend bezoekerscentrum. De Poelberg is een ontdekking voor jong en oud.

We verkennen de Poelberg en zijn noordelijke flank met drie generaties. Kiki (2,5) deelt haar kinderijsje met opa Daniël (68) in brasserie Poelberg . Astor (4) zit halfweg het kinderijsje als hij naar de minispeeltuin huppelt.

De Zusters van ’t Geloof gaven meer dan 100 jaar les in een wijkschooltje op de Poelberg. In 1985 sloot het schooltje en trokken de Zusters weg uit het klooster. Nu vind je bovenop de Poelberg een rustpunt, een brasserie, een speeltuin en een gratis toegankelijk bezoekerscentrum . In de vitrines wordt de geschiedenis van het schooltje geschetst. “Gaston kan vandaag niet naar school komen omdat hij op de verre weiden moet werken.” Op de eerste verdieping geven infopanelen duiding bij het panorama. Noordwaarts zien we de skyline van Tielt, die 10 meter hoger ligt. Zuidwaarts kijken we over de Mandel- en Leievallei naar de heuvels van de Vlaamse Ardennen en Mont Saint-Aubert bij Doornik.

Beschermd landschap

We beginnen onze wandeling in de Woestijnbosstraat in de richting van de Poelbergmolen . Kiki nestelt zich in haar kinderwagen, terwijl Astor er als een speer vandoor gaat op zijn fiets. De molen, 300 meter verderop, is onze eerste stop. Deze houten staakmolen staat hier van 1726. Het landschap is beschermd. Dat betekent dat hier niet meer mag gebouwd worden. Af en toe vinden in de molen nog demonstraties plaats.

Zuidwaarts kijken we uit over de Meikensbossen, een mengeling van eeuwenoud en nieuw bos. Vroeger strekte dit bos zich ver uit op het grondgebied van Dentergem en Tielt. Een aantal slechte oogsten na elkaar bracht halfweg 19e eeuw een zware hongersnood met zich mee. Met hongersnood komt ook armoede. Om zich ’s winters op te warmen, kapte de verarmde bevolking massaal bos om. Ze brandden zelfs bladeren, daarom werden ze 'looverscharters' genoemd. Wie de zuidelijke flank van de Poelberg wil verkennen, kiest best voor het Meikensbospad (5 km), bewegwijzerd vanaf de Poelbergsite.

Middeleeuwse hoeves

De Woestijnbosstraat daalt scherp af naar de Dentergemstraat. Astor zoeft op zijn fietsje naar beneden in de holle weg. Ik kan hem nog net tegenhouden. Een ramp vermeden, een adrenalineopstoot rijker. Auto’s rijden hier automatisch trager, maar dat betekent niet er geen gevaar is.

Opa Daniël ontfermt zich over de kinderwagen. De gepensioneerde brouwer volgde vorig jaar lessen als knotter. “Ik ben onder de indruk van het vele groen. We zien meidoornhagen en enorme eiken, maar het zijn vooral de prachtige, oude wilgen die charme aan dit boerenlandschap geven.”

In de Dentergemstraat gaan we linksaf, opnieuw de eerste straat links en dan meteen weer rechts de Dentergemstraat verder volgend tot aan de spoorweg.

Rechts staat een wit kapelletje van de Heilige Apollonia. Ze wordt aangeroepen tegen tandpijn. Aan het eind van de dreef ligt het Goed te Karels, een hoeve die al vermeld werd in de 14e eeuw. Veel middeleeuwse hoeves in het Brugse Ommeland werkten uitsluitend voor welgestelde families of religieuze instellingen in de stad. ’t Goed te Karels was eigendom van de heren van Gruuthuse uit Brugge. Met het uitsterven dan deze familie in de 16e eeuw ging de omwalde hoeve over in andere adellijke handen. Nu is de 19e -eeuwse hoeve het atelier en tentoonstellingsruime van de uit Leuven afkomstige kunstenaar Geoffroy de Montpellier. Op het erf staan enkele van zijn beelden.

Favoriete hobby

Net voor de spoorweg draaien we mee naar links over de Zuiderring en blijven er de ventweg parallel aan de ring volgen. “Mooi hoe de molen en het oude schooltje als bakens in het landschap zichtbaar blijven tijdens de wandeling. Je kan op deze rustige, landelijke wegen niet verdwalen”, zegt oma – ze laat zich mammie noemen – Christel (63).

Astor heeft genoeg van het fietsen en rust even uit in de nek van mama Sandra (34). We dwarsen de Zuiderring aan een duidelijk aangegeven oversteekpunt voor wandelaars en fietsers. De Mankemerriewegel gaat over in de Mankemerriestraat, zo’n typische kronkelende straat die al in middeleeuwse landboeken wordt vermeld. Links en rechts ontvouwt zich een prachtig kouterlandschap.

Een korte, scherpe helling later staan we terug bovenop de Poelberg. Astor wil een rondje fietsen rond de Lourdesgrot. Aan de vele bordjes voor de grot is te zien dat dit een populaire bidplaats is. In de Sneppewegel om de hoek vleien we ons picknickdekentje neer op het grote grasveld. Picknicken moet zowat de favoriete hobby van Astor zijn. Zoutchips en appelsap, meer moet dat niet zijn om een kind gelukkig te maken op een stralende zondagnamiddag.

Praktisch

  • Gratis parkeren in de Sneppewegel of Bergstraat, Tielt
  • Afstand: 6 km
  • Brasserie Poelbergsite is gesloten op maandag en dinsdag. Info: www.poelbergsite.be
  • De infobrochure van het Poelbergwandelpad (6 km) en het Meikensbospad (5 km) is gratis te verkrijgen in het infopunt van de Poelbergsite of te dowloaden via www.tielt.be


Nog meer wandeltips: